“Voor ondernemingen gelden vandaag de dag niet alleen winstdoelstellingen maar ook waardedoelstellingen om de stakeholders nu en met name in de toekomst tevreden te houden. Voor een kennisintensieve organisatie als XXX gaat dat zeer zeker op.
Corporate embedded value, want daar hebben we het over, bestaat uit een aantal componenten die ieder een eigen dynamiek vertonen. De meeste kent u wel. Maar het zijn vooral human resources en hun collectieve know-how, inclusief de accessiblity van de majeure kennisbronnen en de implementatie ervan, die significant bijdragen aan deze corporate embedded value.”

En zo ging minutenlang door voor een aandachtig gehoor. “Zijn er tot nu toe vragen?”, klonk het tussendoor. Maar vragen hadden ze niet. Daarop kreeg mijn betoog een wending.

“Geen vragen? Dat is wonderbaarlijk, want tot nu toe heb ik een vaag verhaal afgestoken met zoveel mogelijk nietszeggende woorden. Sommige van die woorden bestaan niet eens. Ik ben ook niet innovatieprofessor Paul van de Berg, maar Paul Jurriëns. Ik help organisaties beter communiceren met hun medewerkers en klanten.”

Het laat zich raden dat na deze bekentenis hilariteit troef was. Het was een mooi opstapje naar het onderwerp vaag en verhullend taalgebruik in hun organisatie. We bespraken wat ze daar aan konden doen. Met als centrale boodschap: druk jezelf duidelijk uit en spreek anderen aan op mistige taal.

De vraag is waarom mensen camouflagetaal gebruiken. Nou, dat doen ze om te imponeren, of om zich ergens achter te verschuilen of omdat ze tot een groep willen behoren. En waarom spreken mensen elkaar niet aan op die vaagheid en doen ze net alsof ze de boodschap snappen? Heel simpel: omdat ze niet dom willen overkomen door te melden dat ze de informatie niet of onvoldoende begrijpen.

U leest er meer over in mijn boek ‘Negen regels naar een duidelijke tekst’.

Paul R. Jurriëns